1956 දී හරිත විප්ලවයත්
සමග කෘෂිකාර්මික ක්ෂේත්රයේ ඇති වූ සීග්ර වෙනස්වීම් තුලින් පාරිසරික
අසමතුලිතතාවන් රැසක් හටගෙන ඇත. රසායනික පොහොර හා අනෙකුත් රසායනික ද්රව්ය විධිමත්
ක්රමවීදයකින් තොරව වගාවන්ට එක් කිරීම
හේතුවෙන් වර්තමානයේ අහිතකර
පාරිසරික මෙන්ම සෞඛ්යමය තත්වයන්ගේ වැඩිවීමක්ද දක්නට ඇත.
කෘෂිකාර්මික ජීවන රටාවකට හුරු වූ ශ්රී ලාංකිකයන්ගේ දෛනික ආහාරවලට වස විස එක්වීමෙන් විවිධ සෞඛ්ය තර්ජනයන්ට මුහුණ දීමට සිදුව ඇත. එසේම පාංශු හායනය, ස්වභාවික ජල සම්පත් දූෂණය වීම ඇතුළු විශාල පාරිසරික හානියක්ද සිදුවේ. මෙම තත්වයන් යම්තාක් දුරකට පාලනය කරගැනීමට වස විස නැති වගා රටාවන්ට හුරුවීම යෝග්ය වේ. මෙහිදී කාබනික පොහොර සුවිශේෂී ස්ථානයක් හිමිකර ගනියි.
ශාක සහ සත්ව අපද්රව්ය
අඩංගු කොටස් දිරාපත්වීමෙන් ලැබෙන පොහොර, කාබනික පොහොර ලෙස හැදින්වේ. රසායනික පොහොර
හා සැසදීමේදී සුවිශේෂිතා රැසක් කාබනික පොහොරවල දක්නට ලැබේ. එනම්,
- පසෙහි භෞතික තත්වය දියුණු වීම ( ජලය රදවා ගැනීම/අවශෝෂණය හා පසෙහි ව්යුහය දියුණු වීම)
- පසෙහි රසායනික ලක්ෂණ දියුණු වීම (කැටායන හුවමාරු ධාරිතාව වැඩිවීම සහ පසෙන් උරාගත හැකි පෝෂ්ය පදාර්ථ ප්රමාණය වැඩි වීම)
- හිතකර පාංශු ජීවින් ප්රමාණය වැඩිවීම
- මහා පරිමාණයේ මුලද්රව්යන්ට අමතරව ක්ෂුද්ර මුලද්රව්ය ද බෝග වලට ලැබේ.
- පරිසර දුෂණය අවම වේ. ( පරිසර හිතකාමී වේ)
- ශාක වර්ධක හෝර්මෝන ලබාදෙන මාධ්යයක් වේ.
- පසේ සුවරක්ෂක බව වැඩි වී පස ආම්ලික වීමට ප්රතිරෝධීව ක්රියාකරයි

කාබනික පොහොර වර්ග ලෙස කොළ පොහොර, සත්ත්ව අපද්රව්ය,
බෝග අවශේෂ, කොම්පෝස්ට් පොහොර ආදිය දැක්විය හැක. ග්ලිඩ්සීරියා, වල්සූරියකාන්ත,
කොහොඹ, එරබදු වැනි ශාක අතු කොටස්ද කුකුලන්, ගවයන්, එළුවන් වැනි සත්ත්වයින්ගේ මළ
අපද්රව්ය ද ප්රධාන වශයෙන් කාබනික පොහොර නිෂ්පාදනයේදී යොදා ගැනේ.

රටේ ජනතාව සහ ව්යවසායකයින් දිරිමත් කිරීම තුලින් කාබනික
පොහොර සහ වස විසෙන් තොර කෘමිනාශක, වල්නාශක ඇතුළු කෘෂි උපකරණ සුළු හා මධ්යම පරිමාණ
ව්යවසායකයින් මගින් නිෂ්පාදනය කිරීම කෙරෙහි විවිධ පර්යේෂණ සහ සමීක්ෂණ රැසක්
සිදුකෙරෙමින් පවතී.
උපුටා ගැනීම: පොත පත සහ අන්තර්ජාලය ඇසුරිනි
විදාතා සම්පත් මධ්යස්ථානය
- කුණ්ඩසාලේ
0 comments:
Post a Comment